to sposób odżywiania, który wg jego twórcy prowadzi do spadku i uregulowania wagi ciała. Metoda ma charakter diety niskoglikemicznej, uzupełnionej o dodatkowe restrykcje.
Twórcą Metody jest Michel Montignac (ur. 1944), francuski przedsiębiorca, który sam mając nadwagę , w latach 80. powiązał otyłość z funkcjonowaniem trzustki.
Schemat powstawania otyłości wg Montignaca:
Pierwsze wydanie książki Montignaca, Je mange donc je maigris! (polskie wydanie: Jeść aby schudnąć ) ukazało się we Francji w roku 1987. Do końca lat 90. wydano ją w 25 krajach i przetłumaczono na 18 języków.
MM stała się popularna w Polsce po roku 1999, gdy ukazało się tłumaczenie pierwszej książki Montignaca. Następnie wydane zostały inne pozycje na temat diety, także innych autorów, np. Montignac nad Wisłą , powstały również serwisy internetowe i fora dyskusyjne poświęcone tej diecie.
W przeciwieństwie do innych diet MM nie wymaga ograniczeń ilości jedzenia, ani liczenia kalorii .
Najważniejsze zasady Metody Montignaca:
W praktyce Metoda Montignaca dopuszcza dwa rodzaje posiłków:
Dietę MM można podzielić na dwie fazy. W pierwszej - restrykcyjnej - następuje chudnięcie, należy zatem przestrzegać wszystkich zasad diety. Druga faza odpowiedzialna jest za utrzymanie wagi. Jest ona już mniej restrykcyjna jeśli chodzi o łączenie tłuszczów i węglowodanów. Montignac dopuszcza też tzw. "odstępstwa", czyli okazjonalne spożywanie pokarmów w ogóle niedozwolonych przez pierwszą fazę.
Chudnięcie jest według Montignaca ubocznym skutkiem jego diety, zaś podstawowym jest regulacja działania trzustki, poziomu cukru we krwi oraz metabolizmu. Przy pomocy diety MM nie jest możliwe zejście poniżej wagi właściwej, do obliczenia której Montignac zaleca tradycyjny wskaźnik BMI .
Więcej informacji znajdziesz w książce samego autora:
Michel Montignac "Jeść, aby schudnąć. Tajemnice naszego pożywienia".